Ón bpost go Sráid Vicar in ám d-amhrán amháin. Trí tine, tacsaí is DART a rith an laoch….ar nós na bladin’ghoaithe. “Dia dhuit gach duine, fan bpómainte, buailfidh mé libh tar éis a buailim isteach ar an dearthar”-seacht uair a chloig níos déanaí- “mo bhrón leaids”, a dúirt an laoch, “bhí na doirse faoi ghlas agus na phionta saor in aisce”-níl ionaim ach mionfhear marfach…….agus tá cúlú* ar súil.
Sin mo leisceál, ghéalaim nach bhfuil sé go hiontach, ach tá sé níos fearr ná an cac a bhuil Biffo ag teacht amach le. Anois, sonraí…
Trí tuairim is fiche glaoch as gutháin an oifig ar oíche an ghig agus i ndiadh a d’oscail na doirse fuair mé ticéad do Kila-tortha! Anois ní raibh le dhénamh agam ach dul abhaile, mo ‘fuisce pearsanta’ a bhailiú agus mo tslí a dhénamh chuig sr. Vicar ó Dún Laoghaire. D’éinne gan mórán tuiscint ar tír eolas Baile Áithe Chliath; is piain sa tón aon turas chuig sr. Vicar.
Ach bhí pleann agam. Súilfhinn síos chuig an DART, ag ól go mall pearsantúil. Fanfainn níos lú na deich nóiméad, ag ól go mall pearsantúil. Rachfainn chuig Stáisiún an bPiarsaigh**, ag ól go mall pearsantúil. Agus ón bPiarsaigh do sr. Vicar le luas tacsaí agus mo chroí te ón buidéal fuisce folamh.
Dar ndóigh, ní mar sin a tharla sé. Fuaireas síob tirim síos chuig an DART ón tAithir, gan deoch cinnte ach ní rabhas ró-buartha os rud gur in ainm luas a bhí sé déanta. Isteach chuig an stáisiún a rith mé, 23 nóiméad ar an chlog! 23! D’fhéadfainn súil san am sin. Beidh deoch agam so, a cheaip mé, chun an bhfuacht a choimead amach-roimh a súil cúig oibreor DART déag amach. Fuair agus tirim do leath fúicean uair-malacht Diabhaill, Dé is Cailleach oraibh uilig is bhuer bpáistí!
Bhíos ag crith faoin ám a tháinig an DART. Bhí an buidéal imithe faoin ám ar shroic muid bolla Baile an Bhóthir. Ní raibh ach paisnéar amháin eile, é le cuma buaichaill altóra air- béal oscailte, le cuma eaglach. Thosaigh mé ag gáire dom féin, náireach táis á’am.
Scréach, stop agus rith*** chuig an tacsaí. Laoch tuisleach chuig tacsaí tuisceannach-“to the pub Jeeves, and don’t spare the horsies”. Deich euro níos déanaí bhíos ag damhsa go donna is ag béaic go hard ag an bacainne…..ar feadh tuairim is cúig nóiméad déag, ansin bhí an ceolchoirm thart, encore friesin. An fiú an allais? B’fíú, nach raibh an oíche iomláin fós róbhainn?
Bhí mo hairm ag scoilteadh, leath chuig Conradh is leath chuig Barra Teampaill. Bheartaigh mé chun buail isteach ar mo dearthar ar dtús, ansin chuig Gaza Barra Teampaill agus ag chríochniú i gClub Uí Chonradh. Bheidh gach duine sásta, go háirithe Rua dáil, laochfhile cróga an scéal seo.
Arís, níor oibrigh an phleann. Buail mé isteach ar a dearthar, ghlas siad doirse an phub agus bhí sé sin sin. D’fhéadfainn scéal na doirse dúnta a insint ach tá an ailt seo ró-fhada cheanna.
*recession, says Focail.ie. Financial prudence says I.
**Tá ghaeilteacht ann má tá suim ag éinne
***bhueil súil, ach smaoinigh mé air